Zaterdag 27 juni 2026

We zijn al vrij vroeg wakker. Wel heel goed geslapen trouwens door de beduidend lagere temperatuur in de nacht. De campingbeheerder brengt onze croissantjes in een mandje en de baguettes keurig in een linnen zak. Grote service. Jammer alleen dat de croissants niet helemaal gaar zijn. De stokbroden zijn daarentegen geweldig lekker.

Om 20 over acht vertrekken we van de camping. De navigatie voert ons gedurende 12 kilometer door een vrij donker bos met smalle weggetjes. Het blijkt uiteindelijk wel goed te komen, maar weer een spannend begin. Op de A20 is het vrij rustig. Meer vrachtwagens dan dat weverwacht hadden, maar we rijden toch lekker door. We tanken bij Le Champ d’amour. Voor iedereen die ooit van plan is met de caravan hier te tanken. Beslist niet doen. Hele smalle doorgangetjes met hele hoge muurtjes. Gewoon niet te doen. Blij dat we er heelhuids zijn weggekomen.

We gaan bij Paris opnieuw proberen de Francillienne te nemen. En dat lukt. Maar wat een verschrikkelijke gekkenbende. Alle kanten uit lange rijen auto’s, de ene opstopping na de andere. We hebben over een kleine 50 km ruim anderhalf uur gedaan. Saakje heet drie en een half uur gereden want er was ook geen wisselmogelijkheid.

Maar ondanks dit alles waren we toch om half vijf op onze camping voor één nacht. Le Chateau d’Orsirai. Mooie camping heel netjes maar weinig schaduw. En het was inmiddels weer 35 graden (onderweg bij Parijs 37)

Vrijdag 26 juni 2026

Hoewel het ook best aardig is om weer naar huis te gaan laat ik de Gers toch met enige weemoed achter mij. Wat een prachtig gebied. Wat een overweldigende natuur. En niet in de laatste plaats wat een rust. IK ben verschrikkelijk blij dat we hier geweest zijn.

We vertrekken om 20 over acht van de camping. Eerst nog even langs de bakker en dan op pad. We hebben de afgelopen periode verschillende routes verkend waarlangs we La Romieu konden verlaten. Uiteindelijk nemen we toch de gok om dezelfde route te volgens als op de heenreis. Dit bevat een stukje van ongeveer 6 km waar je liever geen tegenligger treft. Het gaat gelukkig goed en al vrij snel zitten we de D931 van Ligardes naar Agen. Waar we eigenlijk heel veel vrachtverkeer hadden verwacht is het gewoon rustig. Dit geldt precies hetzelfde voor de Route National N21. Alleen in de buurt van Perigieux en Limoges is erg aardig wat verkeer. Maar we schieten heerlijk op en om half drie arriveren we in Ambazac op camping L’ecrin de Nature. Een ecrin is een juwelenkistje en het ziet er hier inderdaad heel mooi uit. Qua natuur. Als ik iets over een ecrin lees dan moet ik altijd denken aan Adamo met Inch Allah. J’ai vu l’Orient dans son ecrin. Lees de tekst maar eens na en je wordt triest hoe lang de ellende daar al duurt.

Morgen proberen we een goeie 500 km voorbij Parijs te geraken. We zullen het proberen

Donderdag 25 juni 2026

Alweer de laatste dag op deze camping. En eigenlijk alleen maar positieve indrukken. We hebben een prachtige plek, ruim met zowel zon als ruim voldoende schaduw. En wat ook wel mooi is, de plaats naast ons is de gehele tijd leeg gebleven. Hier konden we de auto altijd mooi parkeren. De plaats aan de andere kant van ons is al wel een paar dagen bezet. Wil ik niet al te veel over kwijt. Eén woordje dan : “Contactgestoorden”Wij hebben het verschillende keren geprobeerd maar vrijwel geen respons. En dat mag, moeten ze zelf maar weten. Maar om ’s avonds om bijna half twaalf de airfryer nog eens aan te zetten, waardoor wij in de stank kwamen te zitten is toch helemaal “Not done

Nog even over de auto trouwens. Het is ook wel mooi dat er een laadpaal voor de camping staat. Zeker een keer of 6 de auto van leeg tot 100 % opgeladen. Geheel kosteloos. En het was bijna een privé laadstation. Ik heb er de gehele vakantie slechts 2 andere auto’s zien staan. Wat ook een geweldig pluspunt voor de camping genoemd kan worden is het zwembad. Heerlijk om iedere dag even verkoeling te zoeken. Ruim voldoende ligbedden rond het bad en ook aardig wat parasols. Het restaurant tenslotte moet ook zeker genoemd worden. Best goed eten voor een camping restaurant. En dat is eigenlijk ook wel logisch want ook veel locals komen er geregeld even eten. Gisteravond hebben we binnen gezeten in een ruimte met airco omdat het buiten wel erg warm was. Saakje een mooie biefstuk en ik een werkelijk verrukkelijke salade. Tel daarbij op de lekkere spritz gascon, met Pousse Rapiere en de zeer vriendelijke bediening en je avond kan niet meer stuk.

Terug bij de caravan moest ik trouwens nog wel even aan de bak. Eén van onze Lafuma’s was nl. de leuning afgebroken. Het leek ons niet erg zinvol om hem dan nog weer mee naar huis te slepen. De zitting op zich was nog goed, dus hadden we besloten om de zitting er uit te halen en het frame hier achter te laten. In de hectiek van het moment ontdekte ik erg laat dat ik de zitting uit de goede stoel had verwijderd. Dus na het eten nog even heel druk bezig geweest om de zaak weer te herstellen. Het eten was weer meer dan verteerd.

Woensdag 24 juni 2026

We zijn vanmorgen naar Condom gereden. Dat is een redelijk grote stad op 11 km afstand van de camping. In deze regio speelt het verhaal zich af van de 3 musketiers, Aramis; Athos en Portos. Later aangevuld met uiteindelijk de beroemdste musketier d’Artagnan. (Zijn overblijfselen zijn onlangs opgegraven in Maastricht hoewel daar ook weer de nodige twijfel over is ontstaan). Voor de basiliek in Condom staan de vier helden als standbeeld.

Maar we kwamen eigenlijk voor de markt naar Condom. Slechts een enkel kraampje heeft het aangedurfd om tijdens code rood op het marktplein te verschijnen. We drinken maar even een koffie in de tegenover gelegen overdekte markthal. We rijden nog langs de Intermarche waar we de benzinetank volgooien alvast voor de terugreis van vrijdag.

Verder ook vandaag geen schokkende gebeurtenissen.

Dinsdag 23 juni 2026

Het was de warmste nacht ooit gemeten Frankrijk. Wij waren echter op het lumineuze idee gekomen om de ventilator op onze slaapplaatsen te richten. Dus vergeleken met de vorige nacht hebben we redelijk goed geslapen. Na de koffie rijden we naar Montreal de Gers. Een kleine 30 km maar volgens de beschrijvingen moet dat zeker de moeite waard zijn. Het dorp als geheel valt een beetje tegen , maar het marktplein maakt veel goed. Opnieuw heel veel arcades waaronder het goed toeven is. Even genieten van een lekker bakje koffie en vervolgens maar weer via de Carrefour Supermarkt richting camping. De warmte ruim 40 graden begint toch een beetje zijn tol de eisen. Je bent vrij snel vermoeid en ook een beetje loom. We vermaken ons weer lekker in het zwembad en maken ons in alle rust op voor opnieuw een warme nacht.

Maandag 22 juni 2026

Het was warm vannacht. Erg warm. Dus we staan eigenlijk een beetje in dubio. Een blik op de weerkaart leert ons opnieuw dat er weinig uitwijk mogelijkheden zijn binnen Frankrijk. We besluiten het in ieder geval nog maar weer een dag aan te kijken. We blijven vandaag maar een beetje op de camping. Geen gekke dingen doen.

We maken in de loop van de middag iets mee wat we nog nooit hebben meegemaakt in de ruim 50 jaar dat we nu onderweg zijn op campings overal in Europa. We hebben een geweldig mooie standplaats. In de wijde omtrek hebben we geen buren. Heerlijk rustig. Daarbij schatten we dat er nog geen 10% van alle plaatsen bezet zijn. Komt een auto met caravan en die gaat pal naast ons staan. Werkelijk verbijsterend. Maar wat het allemaal nog vreemder maakt is het feit dat ze niet eens even groeten of een praatje aanknopen. Echt helemaal niets. Als ze in zicht zijn draaien ze de kop om. Onze lieve heer heeft vreemde kostgangers

We brengen tussen 16:00 uur en 18:00 uur door in het heerlijke zwembad. Dan weer even er in en vervolgens lekker onder de bomen liggen op te drogen. Heerlijk.

Na rijp beraad besluiten we toch maar om hier te blijven tot vrijdag. We reserveren een plekje op camping L’Ecrin de nature in Amzabac. Dat is een kleine 300 km naar her noorden. En voor de nacht van zaterdag op vrijdag reserveren we op camping Le Chateau de lOrseraie. De laatste 1000 km is dan mooi in twee helften verdeeld.

Na het eten fietsen we nog even een stukje in de omgeving. Op een bepaald moment zie ik bij een leuk doorkijkje een hop op een omgevallen boom zitten. Voordat ik de camera paraat heb is de vogel natuurlijk al lang gevlogen. Het doorkijkje is mooi genoeg om toch even te laten zien.

Benieuwd hoe zweterig de komende nacht gaat worden

Zondag 21 juni 202

Het is natuurlijk nog een kleine week alvorens we hier vertrekken. Toch lijkt het ons wel een goed idee om mogelijke routes eens even te verkennen. We rijden richting Astaffort. Dit is een dorpje op een kleine 20 km afstand. De route lijkt wel geschikt om met de caravan te rijden. De breedte houdt niet over, maar dat doet geen enkele weg in de wijde omgeving. We treffen het niet. Nauwelijks een kilometer buiten La Romieu komen we achter een tractor met aanhangwagen. Geen schijn van kans om hem ooit te passeren. Tegenliggers moeten ruim door de berm. Pas na dik 7 km is er een stukje waar het lukt. Nog geen kilometer verder hebben we de volgende tractor al te pakken. Hier is de weg iets breder dus wurm ik mij er langs. In Astaffort gaan we naar de Intermarché. Een kleine vestiging maar we vinden wat we zoeken.
Blij dat we nu weten dat dit een redelijke weg is voor als we de thuisreis aanvaarden.

Het is al een paar dagen Code Rood in heel Frankrijk. Vandaag of morgen wordt het de warmste dag in Frankrijk ooit gemeten. Omdat het overal verschrikkelijk heet is blijven we hier maar hangen. Elders wordt het niet beter.

Het zwembad biedt weer de nodige verkoeling. Heerlijk.

zaterdag 20 juni 2026

We gaan vandaag voor het eerst een beetje een langere tocht maken. We gaan naar Auch. De hoofdstad van de Gers. Het is bijna 50 km. We zijn vroeg vertrokken en arriveren precies om 10:00 uur op een parkeerplaats vlak bij het centrum. We treffen het weer geweldig. Het is markt. En naast de gezelligheid van de markt, zien we een lange stoet van prachtige geklede dames en heren richting de geweldig grote kathedraal trekken. Er is blijkbaar een of andere belangrijke dienst. We bekijken het allemaal even van de zijkant. De kathedraal is overigens inmens groor en zeer rijk versierd. We wandelen even rustig door de oude nauwe straatjes van het centrum van de stad en bezoeken ook even de overdekte markthallen. Blijft een mooi fenomeen.

Op de terugweg maken we even een omweg via het Chateau de Lavardens. Groot en robuust. Het dorpje waar het hoog bovenuit torent is ook leuk. Al met al weer een leuke dag. Auch was leuk, het kasteel was leuk, maar veruit het mooiste was opnieuw de tocht die we over verstilde landweggetjes door een prachtige natuur hebben gemaakt. Ik durf het bijna niet te zeggen maar de rest van de middag is een kopie van vrijwel alle dagen tot dusver.

’s avonds zien we het Nederlands elftal voetballen tegen Zweden. De uitslag wordt precies zoals ik hem voorspeld had. Alleen had ik de 5 – 1 voor Zweden in gedachten. Het is inmiddels over 11 uur als ik dit verhaaltje typ. IK zit nog steeds met ontbloot bovenlijf lekker buiten. Het is hier inmiddels voor de hele volgende week code Rood. Temperaturen tot 40 graden Celcius. We zullen het wel weer zien. Welterusten

Vrijdag 19 juni 2026

Het dreigt opnieuw een warme dag te worden. Daarom vroeg uit de veren en richting Lectoure. Ook een beau village en er is markt. En ook nog eens een hele mooie en leuke markt. We rijden eerst zover mogelijk richting centrum, maar daar zijn alle parkeerplaats meer dan Complet. Dus uiteindelijk gekeerd en de auto langs de kant van de weg geparkeerd. We vrezen een heel eind te moeten lopen, maar blijkt er precies tegenover waar wij staan een trap tussen de huizen te zijn die ons feitelijk rechtstreeks naar de marktstraat voert.
Ik koop eerst een pet, want wees eerlijk als rechtgeaarde Fries met een Franse pet op te lopen est un peu etrangere. Vervolgens ook nog een hoed. Voelt goed en niet echt beklemmend warm. Dus tevreden. Lectoure is een mooie stad met een prachtige kerk.

We kopen bij een Marokkaanse vrouw een aantal lekkere hapjes en een schaal salade. Alles samen voor € 8. Weer terug op de camping eten we er samen heerlijk van. Het wordt misschien eentonig maar we houden ons rustig en lezen en zwemmen wat.
’s avonds gaan we uit eten bij L’etappe d’Angelina. Lovende verhalen op alle sites, maar het is goed en beslist niet meer. Maar we zitten er fantastisch. De entourage kan niet beter en daar gaat het misschien ook wel een beetje om.

Morgen gaan we voor het eerst een ietwat langere tocht maken. We gaan naar Auch, de hoofdstad van de Gers. Ongeveer 50 km over niet al te brede wegen. We zullen het beleven

Donderdag 18 juni 2026

En dan zijn we zomaar ineens al over de helft van onze vakantie. Het gaat wel heel erg snel. Het was vannacht erg warm. Pas om een uur of drie hadden we de idee dat het ietwat afkoelde. We slapen met de dakramen etc. open. Het gaat vandaag weer erg warm worden duswe gooien het vandaag maar eens op een rustdag. Saakje draait een wasje en ik fiets even naar het dorp om een restaurant voor vanavond te reserveren. Fermé. Dat is een tegenvaller. Morgen maar weer proberen.

We zwemmen vanmiddag weer lekker. Dat verkwikt je toch geweldig. Saakje produceert een overheerlijke garbure en daarna stap ik op de fiets voor zomaar een tochtje door de omgeving. Veel langer en ook veel steiler dan afgelopen dinsdagavond. Ik beland uiteindelijk in Castelnaud sur L’Auvignon. Een kerkje met een gedenkteken ernaast waarop de gevallenen van de beide wereldoorlogen worden herdacht. Het valt mij op dat er bij iedere woning een bloemstukje ligt waar een kaartje bij zit met de datum 21 juni 1944. Het blijkt dat op die datum een Wehrmacht bataljon van ruim 500 soldaten het dorp heeft belegerd. Alle inwoners waren in de aanloop reeds geëvacueerd. Toch vielen er onder de verzetsstrijders nog 20 slachtoffers terwijl er ook nog een drietal burgers omkwam. Veel gebouwen in het dorp en boerderijen in de omgeving werden door explosies verwoest.
Net als vorig jaar in de buurt van Civitella valt het ook hier op hoe weinig Duitse toeristen er zijn. Het verhaal hierboven verklaart waarschijnlijk heel veel.

Woensdag 17 juni 2026

We hebben ons gisteren eens verdiept in welke plus Beaux Villages er hier in de buurt zijn. Binnen een straal van zo’n 20 km zijn dat Larrasingle en Fources. We vertrekken nog voor de koffie, want het dreigt vandaag een warme dag te worden. Larrasingle iseen compleet ommuurd stadje dat tijdens de 100-jarige oorlog niet door de Engelsen is veroverd. Mede waarschijnlijk door de slotgracht die nu compleet droog staat. Er is niet zo hele gekke veel te beleven. Er is net buiten de muren een pizzeria waar we even een espresso doen en dan maar weer verder naar Fourcés. Dit dorp is speciaal omdat alle huizen rond een grasveld met bomen is gebouwd.Best speciaal. Vrijwel alle huizen hebben mooie arcades. Maar in nog geen 5 minuten ben je het hele dorp rond.

De temperatuur is al weer tot boven de 30 graden gestegen dus we keren terug naar de camping. Ik zet de auto weer aan de lader. Simpel. Je steekt de stekker er in en hij begint te laden. Dus geen gedoe met een laadpas of een betaalkaart. Ik snap er werkelijk helemaal niets van. We verpozen ons geruime tijd in en bij het zwembad. Heerlijk afkoelen en verder rustig aan.

Dinsdag 16 juni 2026

Het is vanmorgen best bewolkt. En dat is helemaal niet volgens afspraak. Het is slechts 18 graden. Maar rond het middaguur klaart het snel op en gaan we de Jardins de Coursiana bezoeken. Deze tuin is vlak buiten La Romieu, dus we zijn er binnen 10 minuten op de fiets. Het is een indrukwekkend mooie tuin. Grotendeels aangelegd in Engelse stijl. Overweldigende borders vol kleurrijke bloeiende planten in de meest fantastische kleuren. Wat ook heel mooi is, zijn de grote grasvlakten omzoomd met hele hoge bomen. Overal staan bankjes en als je dan gaat zitten kom je echt tot rust. Tevens zijn er hele gedeeltes met allerlei fruitbomen. Zelden, zelfs in Engeland zo’n mooie tuin gezien. Alhoewel Nymans dicht in de buurt komt.

Na het avondeten gaan we een stukje fietsen. Zodra je La Romieu uit bent wordt je weer geraakt door de grote schoonheid van het landschap. En wat ook opvalt is de complete rust die overal heerst.We zien geen mens, horen geen auto’s of andere machine. Het is helemaal stil. Een enkele verdwaalde loslopend hond en een haas kruisen ons pad. Bij een boerderijtje onderweg denkt een keffer te moeten bewijzen dat hij geacht wordt waakhond te zijn. Zijn baasjes wuiven ons vriendelijk toe.

We belanden na een paar kilometer in Larroque-Engalin. Een oude bastide en een kerkje en misschien 4 of 5 huizen. Ook hier volstrekte stilte.We fietsen rustig terug naar La Romieu. Op het dorpsplein genieten we nog even van een café. Het was opnieuw een geweldige dag. We kijken al uit naar morgen

Maandag 15 juni 2026

Gisteravond tot het einde de wedstrijd van het Nederlandse elftal bekeken. Het lukt ze iedere wedstrijd opnieuw om hun zelf in negatieve zin te overtreffen. Opnieuw het eindeloze en bovenal doelloze geschuif heen en weer in de achterste linie. Geen tempo, geen aanvalsdrift. Om moedeloos van te worden. Maar ik zat fout met mijn voorspelling en dat is dan ook nog eens het enige positieve van deze avond. Ik had 4 – 0 voor Japan gekozen. Snel vergeten. Nog 2 wedstrijdjes en dan op het vliegtuig naar huis.

Het was vanmorgen al weer prachtig mooi weer. Geen wolkje aan de lucht en meteen ook lekker warm. Er zijn weinig mogelijkheden voor het opladen van de elektrische auto op de camping. Eén gewoon stopcontact dus voor een grannykabel en 1 echte lader waarvoor geen uitleg te vinden is. Ik heb de kabel aangesloten en tot mijn verbijstering begon hij te laden.. eerst met 1 Kwh en later met 4 Kwh. Om 14:00 uur was de accu weer vol. IK heb in mijn laadgeschiedenis nog niets kunnen terugvinden.

We gaan naar het dorpje om daar tde zaak een beetje te verkennen. Er blijkt markt te zijn. In totaal 8 kraampjes en het is er gezellig. We drinken even een café op een terras en vinden later ook nog een bakker waar we wat gebak, een stuk pizza en een brood kopen.
Na het middageten gaan we naar de supermarkt in Condom de dichtstbijzijnde stad. Een mooie tocht die ons helemaal duidelijk maakt waarom ze deze regio het Toscane van Frankrijk noemen. Prachtig golvend landschap met veel kleuren. Geweldig..

Terug op de camping gaan we opnieuw lekker zwemmen om af te koelen. Het is inmiddels weer 33 graden. We luieren en lezen verder wat. We zien morgen wel weer

Zondag 14 juni 2026

We vertrekken vandaag. Aan de ene kant met een vleugje weemoed, zo’n mooie camping vinden we waarschijnlijk niet snel weer. Aan de andere kant hebben we het in de Dordogne nu ook wel bekeken en vinden we het ook wel een uitdaging om een geheel nieuwe streek te gaan ontdekken. Het is precies half tien als we de poort uitrijden. IK stop nog even bij de uitgang. Oh ja zegt Saakje. Nog even de spiegels goedzetten. Erger zeg ik. De caravanspiegels moeten er nog op. Dat is met de nieuwe spiegels gelukkig een fluije van een cent en we gaan welgemoed op pad. Het is heerlijk rustig op de weg. Volgens de routeplanner moeten we nog 211 km.

We gaan vandaag eens uitvinden hoe de Route National ons bevalt. Ergens halverwege de jaren 80 hebben we ooit een keer het advies van onze toenmalige buurman Rudy Swart opgevolgd en zijn via de RN naar Pornic gereden.. We hebben toen gezworen, plechtig ook nog, om dat nooit weer te gaan doen. Het beviel vandaag heel goed. Mooie brede wegen met geregeld parkeerhavens en ook zo nu en dan echt een rustplaats. We drinken om elf uur even koffie gewoon langs de weg en nuttigen de lunch omstreeks 13:00 uur op een mooie rustige rustplaats. We hebben van de camping een routebeschrijving gelezen die echter één groot nadeel. We komen nooit op een in de beschrijving genoemd wegnummer. . We hebben hoogstwaarschijnlijk een stukje omgereden. Als we opnieuw de fout in dreigen te gaan herken ik plotseling een naam uit de beschrijving. Het dreigt goed te komen. De laatste 7 kilometer zijn smal bochtig en vooral heel rustig. Geen mens auto of dier gezien.

De camping straalt meteen een bepaalde warmte uit. Niet vreemd bij ruim 34 graden.We zoeken een mooie plek, installeren ons rustig in etappes en gaan vervolgens afkoelen in het zwembad. Wij voelen ons ook hier weer thuis. We dineren in het campingrestaurant dat zijn goede naam volledig waar maakt . We kunnen hier wel weer wennen

Zaterdag 13 juni 2026

Het is een rustdag. Bijna. We fietsen eerst even naarhet dorpje Moustier. Hier is vandaag een boerenmarkt van lokale producenten. Nou is Moustier een dorpje met misschien 100 inwoners maar ik had toch wel wat meer opkomst verwacht. Een groenteboer, een soortement poelier en de vrouwen van het dorp drinken gezellig koffie midden op het marktplein. Saakje koopt een prachtige krop LolloRosso en ik ga me te buiten aan twee braadworsten van eendenvlees en een bakje eendenrilette. Dat wordt weer geweldig genieten.

Verder brengen we de dag in grote ledigheid door. Ik maak een afspraak met de Engelsman die zijn auto een beetje ontactisch heeft staan voor als ik morgen ons kampje wil verlaten. Hij gaat zorgen dat ik vrij baan heb. We pakken de meeste spullen zover in dat we morgen rustig kunnen vertrekken.

.

Vrijdag 12 juni 2026

Het is vanochtend beduidend warmer dan de afgelopen dagen. Het zal vandaag heet worden en dat is nu al te merken. De hemel is zo mogelijk nog blauwer dan de afgelopen dagen. Provençaals bijna.

Na de koffie stappen wij op de fiets. We gaan richting Fleurac. Geen idee wat er daar is en of het sowieso iets is, Op de kaart lijkt het een leuke route. Na een vlakke aanloop begint de weg vanaf de afslag Fleurac meteen vrij steil omhoog te gaan. En dat houdt hij 7 kilometer lang vol. Saakje op haar nieuwe fiets in de 1ste versnelling, maar we komen boven. Er is eigenlijk heel weinig, om niet te zeggen niets. Maar wel een prachtige omgeving en het is er oorverdovend stil.

We dalen beduidend sneller af en komen zo uit in Plazac. Dan is het nog maar een km of 7 naar de campingDe temperatuur is inmiddels opgelopen tot 29 graden. Tijd dus voor een verfrissende duik in het overigens niet verwarmde zwembad. Er naast ligt een kleiner wel verwarmd zwembad en daat warmen we ons nog maar even op.

In het zwembad praten we even met een vrouw van 84 jaar die eigenlijk al haar hele leven in Frankrijk op vakantie gaat. Ze kwam hier vroeger vaak met de caravan, maar de laatste jaren in een chalet. Ze zegt dat dit zonder enige twijfel de mooiste camping van Frankrijk is. En wij zijn het daar vrij roerend mee eens. Wij hebben ook nog nooit zo’n mooie camping gezien. Ze wist de vertellen dat de camping in Engeland ook altijd in alle onderzoeken bovenaan eindigt. Geen wonder dus dat het hier vol staat met Britten.

Terug op onze plaats bel ik even met camping Le Parc de Florence in La Romieu. Als we daar op zondag aankomen is er beslist nog wel plaats. Gaan we daar ook nog maar even kijken. Het is hooguit 200 km rijden.

Donderdag 11 juni 2026

We zijn alweer over de helft van ons verblijf op deze camping. Jammer, want we vinden waarschijnlijk heel moeilijk nog zo iets moois.

Volgens de berichten is het vandaag markt in Saint Leon dus daar gaan we na de koffie op de fiets naar toe. Als er al markt is, is het een heel kleine. Geen kraampje te bekennen. We fietsen daarom maar een stuk door de omgeving. We komen uiteindelijk terecht in het dorpje Plazac. Hier valt niet zo heel veel te beleven.

Na bijna 25 km belanden we weer op de camping. Verder een rustdag. Lekker lezen en even wandelen.

We eten ’s avonds in de L’Auberge du Pont. Gewoon goed. Lekkere pizza en Saakje een goed stuk vlees.

Wel een heel mooi en gezellig terras

Morgen weer een dag

Woensdag 10 juni 2026

Het is mooi zonnig weer als we de caravan uitstappen. Alleen blijft de temperatuur nog een beetje achter. Amper 18 graden is toch wel fris. Maar als we zien dat het in Nederland weer code geel is met het gevaar van hagel- en onweersbuien prijzen we onszelf toch maar weer gelukkig.

Omdat we op de heenreis een aantal moeilijke smalle weggetjes te verstouwen kregen besluiten we op onderzoek te gaan naar betere wegen. We denken er heel hard over om zondag nog een beetje verder af te zakken naar de Gers.We denken dat het wel zal lukken allemaal. We hebben een heel eind richting Perigueux gereden en dat is allemaal best te doen. Omdat we toch onderweg zijn besluiten we om even in Sarlat te gaan kijken. Wel helemaal de andere kant weer uit, maar acht de accu zit vol dus het zal wel lukken. We vinden redelijk snel een parkeerplaats een beetje boven het dorp.

Het blijft een leuk plaatsje met prachtige gebouwen en mooie doorkijkjes etc, Ik loop zowaar nog een oud collega uit mijn Heerenveense Belastingdiensttijd tegen het lijf. Sjoerd Wijnia. Na een uurtje wandelen hebben we het ook wel weer een beetje gezien en klimmen weer omhoog naar de parkeerplaats. Op zulke momenten merken we toch dat we geen 18 meer zijn.

We gooien in Montignac bij de Intermarché de tank vol en eenmaal op de camping begeef ik me vol goede moed weer naar de laadpalen om de accu ook nog op te laden. Er zijn 5 lege palen en steeds springt de laadindicator op de auto op rood. Wat nu?

Enn telefoontje naar de dealer levert ook helemaal niets op. Saakje met haar immer positieve invloed gaat deze keer mee naar voren. Gelukkig is de 24 Kw snellader deze keer vrij. En die doet het. Blijkt dat er waarschijnlijk storing of internetproblemen met de andere “normale”palen zijn. Binnen het uur de accu weer helemaal vol.

Na het eten stappen we op de fiets voor een rondje door de omgeving. We fietsen langs de Roque Saint Christophe. Hier zijn we ongeveer 35 jaar geleden met de jongens geweest. Blijft een imponerend schouwspel. We belanden uiteindelijk in Saint Leon en fietsen door naar de camping.

Een prachtdag!!

Dinsdag 9 juni 2026

We hebben een beetje een onrustige nacht achter de rug. Tegen 4 uur hoorden we het druppen op het dak van der caravan. En dus moesten de fietsen onder de luifel gezet worden. Een paar dingen van de waslijn gehaald worden en wat nog het allerbelangrijkste is, iets proberen te vinden voor het hinderlijk geluid van dikke druppen die op de achterkant van de caravan vallen en als een soort klankkast in de caravan door klinken. Niet helemaal geslaagd, maar na een half uur stopte de regen en konden we dus verder slapen.

Het is eigenlijk helemaal niet warm ’s morgens, maar gelukkig schijnt de zon volop, dus ik dacht dat ik wel in mijn hemd naar de kruidenier kon voor brood. Toen ik weer bij de caravan was vertoonde ik ernstige onderkoelingsverschijnselen.

We gaan vandaag een tochtje in de auto maken. Het doel zijn de Panoramische Tuinen van Limeuil. Dit dorpje ligt zo’n 25 km verderop, op het punt waar de Dordogne en de Vezere bij elkaar komen. Het is een lange smalle kronkelige weg. Onderweg belanden we in Le Bugue waar een gezellige markt gaande is. Dus een plekje voor de auto gezocht en even lekker struinen. We drinken een heerlijke cappuccino op een terrasje en vervolgen onze tocht verder naar de tuinen.

Links de kerkl in Le Bugue en rechts de toegang tot Limeuil

We parkeren aan de buitenkant van Limeuil n wandelen langs de rivier richting dorp. Het is inmiddels 13:00 uur geworden, dus wel tijd voor een hapje eten. Bij restaurant L’Ancre de la Salut genieten we van een overheerlijk sukje Foie Gras en een niet minder lekkere Confit de Canard. We voelen ons thuis in de Dordogne.

Aangekomen op het parkeerterrein van de Tuinen blijkt er eerste een lange en vrij steile beklimming nodig te zijn om deze te bereiken. We besluiten om naar de camping te gaan. Ik zet de auto weer aan de laadpaal en we genieten even van onze rust. Het begint op enig moment vrij hard en vooral koud te waaien. Tijd derhalve om het voorstuk in de luifel te etten. Als deze bevestigd is, is de wind gaan liggen en voelt het ook meteen een stuk aangenamer. We maken nog een wandeling over de camping.

We hebben weer een hele mooie dag gehad

Maandag 8 juni 2026

We hebben opnieuw uitstekend geslapen. Als we de gordijen openen worden we best een beetje onaangenaam verrast. Het is grijs dreigend weer. En tegen 9:00 uur begint het zowaar een beetje te druppen. Daar zijn we niet blij mee. Gelukkig is de temperatuur nog heel aangenaam.

Na het ontbijt lijkt het mij een goed idee om de auto eens even op te laden. Bij de ingang van de camping staan in totaal 8 laadpalen. Het lukt mij niet om de 22 Kwatt snellader aan de praat te krijgen. De “ normale” 7 Kw laders doen het wel.

Na de koffie besluiten we naar het dichtbij gelegen dorpje te fietsen. Saint Leon is lid van het gezelschap Plus beau villages de France. En ik moet zeggen: :”Dat is volkomen terecht.”

Heel veel mooie oude huizen; een prachtige kerk en veel leuke steegjes en straatjes. Warm en gezellig. Het is inmiddels al weer een tijdje droog en de hemel kleurt weer blauw. We besluiten door te fietsen naar Montignac. Ooit het wereldwijde middelpunt van de gelijknamige afvalrage. Je hoorde er niet bij als je niet de recepten van de Graaf van Montignac opvolgde. Ook deze rage is inmiddels een stille dood gestorven.

We doen in de Intermarché even een paar boodschappen waaronder een pet. Naast mijn hoortoestel is dat het tweede voorwerp dat ik vergeten ben. Hoeveel zullen er nog volgen.

Op de camping gaan we een beetje rustig zitten te lezen en we bezoeken de Kruidentuin waar je zelf je verse kruiden voor het avondeten kunt plukken. Saakje heeft zin aan gebakken aardappeltjes dus een takje rozemarijn moet zeker mee.

Vanmorgen is een drietal Duitse kampeerders van ons hofje van 5 vertrokken. In de loop van de dag worden de lege plekken opgevuld door twee Schotse en één Nederlandse camper.

We moeten morgen maar eens even bedenken wat we dan gaan doen. Dit was eigenlijk best een heerlijke vakantiedag.

Zondag 7 juni 2026

Het is een goede nacht geweest. Heel rustig op de camping en beslist niet heet. Het klokje bijna rondgeslapen. We vertrekken om 9:20 uur. We rijden het eerste stuk over de D2020. Een kaarsrechte weg waar we tot Vierzon op blijven en vervolgens verder op de A20. Het is vandaag prachtig weer. Een enkel wit wolkje aan een verder blauwe hemel. Het is gewoon een lust om door de prachtige Franse natuur te rijden. De navigatie voert ons op enig moent nog even over een vrij smal en waarschijnlijk daardoor ook vrij rustig weggetje, maar tegen kwart voor drie arriveren we op Camping Le Paradis in Saint Leon sur Vezere. En dit voelt meteen goed. Een prachtige camping met mooie grote plaatsen in een natuurlijke omgeeving,

We eten ’s avonds in het restaurant op de camping en installeren ons onder de luifel. We houden het hier waarschijnlijk wel een week vol.

Zaterdag 6 juni 2026.

Het is 10 minuten over 6 als de Tiguan voor de eerste keer de oprit verlaat met een vol beladen caravan achter zich aan. We hadden vorige week al even proef gereden, maar dit is toch anders. Het voelt meteen vertrouwd. Voordat jet echt op gang bent moeten er nog wel de nodige wijzigingen in het automatisch menu worden aangebracht. De lampen hebben we altijd standaard aan staan. De Tiguan wil ze via “Auto”regelen. Dus pas licht als het donker wordt. Verder moet de stand Sport geactiveerd worden. Bij het proefrijden raakten de pootjes een paar keer een drempel door het heerlijk verende rijgedrag van de stand “,Comfort” Verder de “Lane assist uit en ook de vermoeidheidswaarschuwingen en het vervelende tingeltje als je 1 km te hard rijdt. En deze handelingen moet je dus iedere keer uitvoeren als je even ergens gestopt hebt. Wie zei daar dat vakantie heerlijk nietsdoen betekent?

Ergens ter hoogte van Emmeloord ontdek ik dat het gehoorapparaat dat ik sinds vorige week in het linkeroor draag nog in de lader op het nachtkastje staat. Jammer. Er vanuit gaande dat de meeste Fransen toch niets zinnigs te melden hebben, besluiten we gewoon door te rijden.

Het is rustig op de weg en we zien gedurende de gehele reis door Nederland geen enkele caravan. Verbazingwekkend inderdaad.

We rijden in de buurt van Culemborg even een kleine 20 km om vanwege een stremming op de A27, maar het schiet beslist lekker op. Om 20 over acht hebben we een eerste wissel. We tanken tussen Antwerpen en Gent bij station Kruibeke. € 1,87 de liter. Dat valt dus mee.

Als we in Frankrijk zijn begint het vlak voor Arras een beetje te druppen. Hadden we eigenlijk niet besteld. Na 6 uur rijden hebben we bijna 480 km gereden. Best genoch.

We hebben sinds kort een nieuwe tolbadge. Het is altijd spannend als je een Peage nadert. Gelukkig gaat de slagboom keurig omhoog en kunnen we verder.

Het begint langzaam maar heel zeker een beetje meer te regenen. Vervelend. We hebben vrij lang gepraat over welke route we langs Parijs zullen volgen. Uiteindelijk valt de keus op De Francilliene. Weliswaar 40 km langer, maar op Google Maps zijn de routes door Parijs donkerrood gekleurd. File dus. Als we de afslag Marne de la Vallee missen zijn we aan de grillen van de navigatie overgeleverd. Het is druk op de Periferique Interieur. Maar uiteindelijk gaat het toch allemaal goed en kunnen we verder zuidwaarts.

Het loopt tegen 6 uur als we camping L’etang de Sologne oprijden. Is een beerje verpauperd sinds hij vorig jaar door een grote Franse keten is overgenomen. Maar we hebben een mooie plek en we heerlijk uitrusten.

We hebben de eerste dag 824 km gereden. En daar zijn we zeer tevreden over. Morgen nog maar 350 km te gaan. We zullen het beleven.